خسته نباشید

امروز یه مقدار درگیری کاری بیشتری داشتیم، صبح که قرار بود مثلا ساعت ۶ من راه بیفتم برم دفتر ولی خب تنبلی و خستگی شب قبل نذاشت که زودتر از ۹:۳۰ من به دفتر برسم، باید تلاش کنم دوباره برگردم به روزایی که ۷:۳۰ دفتر بودم و کارم رو شروع میکردم، ظهرم مثلا قرار بود یه جلسه‌ای داشته باشیم با یه ارگانی ولی خب دوستان بدقولی کردند و ساعت رو دوبار جابجا کردن و آخر سر هم قضیه کنسل شد.

شما وقتی یه کسب‌وکاری ایجاد می‌کنی ولو اگر ۳ نفر هم کارمند داشته باشی بازم یه سری درگیری‌های روزمره رو داری، مثلا توی اول قضیه شما باید به فکر حقوق ماهانه کارمندانت باشی، از ۲۰م ماه تا آخر ماه باید به فکر بیمه و مالیات بر حقوق باشی، بقیه‌ش هم که دیگه بماند حالا بعدا براتون ریز ریز می‌گم.

درگیری‌های روزمره هم از پیگیری وصولی قراردادها شروع میشه تا گرفتن قرارداد جدید و سردرآوردن از کاری که کارمندا دارن میکنن و ایجاد یه محیط خوب و بدون استرس توی کسب‌وکار برای خودتون، کارمنداتون و مشتریانتون. توی این یه جمله فک کنم اساسی ترسیدید، ولی بنظرم هر کسب‌وکاری بالا و پایین داره، یک ماه شاید تمام این کارا خود بخود بره جلو ولی یک ماه باید هر روز تلفن کنید سرکشی کنید و هماهنگی انجام بدید و آخر ماه بازم وقت کم بیارید.

آخر مطلب باید بهتون بگم بهتره که هر روزتون رو بنویسید یا بیارید توی ذهنتون تا بعد از یه مدت بشینید ببینید چقدر بهره‌وری داشتید و سعی کنید مشکلات رو با درست کردن نقاط منفیتون برطرف کنید، البته خود من هنوز هم چندان با این قضیه راحت کنار نیومدم ولی خب تقریبا سعی میکنم این کار رو انجام بدم و یه برنامه‌ریزی هر چند کوچیک برای طول هفته‌م داشته باشم.

 

تا فردا

بازگشت

الان یکی دو ماهه که میخوام دوباره وبلاگم رو راه بندازم ولی خب تنبلی و یه سری موارد دیگه اجازه نداد تا اینکه اول این هفته دیگه تصمیم خودم رو گرفتم و بالاخره دیروز وبلاگ رو بالا آوردم و امروز هم که می‌بینید اولین پست رو میخوام براتون بذارم.

امروز از صبح فکرم درگیر این بود که از ۵ ۶ سال پیش که من رسما شرکت انفورماتیکی خودم رو تاسیس کردم و وارد این درگیری‌های شرکت‌داری شدم ذهنم نسبت به آینده خیلی روشن بود، یادمه اون اوایل براساس بیزینس‌پلنی که داشتم قرار بود حداکثر تا ۱۰ ماه به سود برسیم ولی خب ماشاالله بازار پر از شرکت‌های طراح وب‌سایت بود که با کیفیت پایین سایت می‌دادن به خلق‌الله اونم با قیمت ۱۰۰هزار یا ۱۵۰هزار تومن.

یادمه یه روز یکی زنگ زد که ما سایت شما رو طراحی می‌کنیم با سئو روی هم ۵۰۰هزار تومن یعنی به نوعی میخواست زیره رو ببره توی کرمون بفروشه، یه مقدار سوال و جوابش کردم که چیکار می‌کنید انقدر ارزون از زیر زبونش کشیدم بیرون وردپرس نصب می‌کنن بعد یه قالب آماده رو یه مقدار آب و جارو میکنن تحویل میدن، برای سئو هم با بمبارون لینکی گوگل برای مدتی وب‌سایت رو بالا نگه‌میداشتن خرشون که از پل می‌گذشت شما می‌موندی و حوضت.

خلاصه که تا ما خودمون رو جمع و جور کردیم تقریبا یکسال و نیم طول کشید اونم خدا یه نیم‌نگاهی بهمون کرد تونستیم بطور شگفت‌انگیزی و بدون پارتی‌بازی بشیم پیمانکار رسمی وزارت دفاع، اوایل شاید برامون باورکردنی نبود که ما به این راحتی بتونیم قرارداد ببندیم با یه وزارت‌خونه‌ای که به همین راحتی هر کسی نمیتونه باهاش کار بکنه.

الان خاطرات رو دارم مرور می‌کنم میبینم چه دورانی رو گذروندیم و الآن کجا وایسادیم، البته الآن هم مشکلاتمون بزرگتر شده ولی خب بازم نسبت به اون سال‌های اول بنظرم تجربه‌مون بیشتر شده و بهتر می‌فهمیم که پامون رو کجای بذاریم و کجا نذاریم.

حالا ریز ریز چجوری به اینجا رسیدن رو براتون بعدا تعریف می‌کنم که ببینید چجوری از صفر میشه به جاهای خوب رسید و توی اون جاهای خوب گاهی در فشار بود و گاهی در خوشی.

فعلا

دستنوشته‌های امیرحسین اشرفی